Gramatyka włoska

Gramatyka języka włoskiego jest stosunkowo skomplikowana, ale możliwa do nauczenia się. W języku włoskim czasowniki dzielimy – ze względu na odmianę – na trzy grupy: czasowniki I, II i III koniugacji. W języku włoskim istnieją też (czego nie ma w polskim) – rodzajniki : określone lub nieokreślone, które stojąc przed rzeczownikami, określają jego rodzaj. Służą one także wyrażaniu naszego stosunku do danego przedmiotu (mówią, czy obiekt, do którego odnosi się dany rzeczownik, jest nam bardziej, czy mniej znany).

Bardzo częste jest stosowanie zaimków osobowych dopełnienia bliższego i dalszego w połączeniu z czasownikiem, gdzie obowiązuje pisownia łączna. O ile więc gramatyka może być trudna, o tyle w języku włoskim można dostrzec fonetyczne podobieństwo pomiędzy głoskami i literami, a więc w wielu przypadkach mówimy tak jak piszemy. Od tej reguły są jednak pewne wyjątki.